Zaburzenia nastroju

To kategoria zaburzeń psychicznych, w której objawy dotyczą patologii życia emocjonalnego, reakcji emocjonalnych i nastroju. Do najczęściej występujących problemów zdrowotnych obecnych czasów należą zaburzenie depresyjne, są częstsze u kobiet, stanowią poważny problem ludzi młodych, a także osób w podeszłym wieku. Wahania nastroju zdarzają się wszystkim ludziom, każdy może doświadczać  głębokiego  smutku lub odczuwać energię i radość.  Powyższe stany mogą mijać, bądź utrzymywać się w dłuższym okresie, powodując cierpienie, uniemożliwiając wykonywanie codziennych czynności, porozumiewanie się z ludźmi i prowadzić do zagrożenia suicydalnego. Stan maniakalny występuje nieco rzadziej i charakteryzuje się przypływem energii, poczuciem mocy, sprawczości, euforii. Często towarzyszą mu zachowania ryzykowne, przyspieszony tok myślenia, rozrzutność, brak  potrzeby snu. W stanach mieszanych może wystąpić uczucie gniewu, irytacji,  poczucie winy.

Depresja jest znacznie częstszym i bardziej zróżnicowanym zaburzeniem. Dominują tutaj: obniżenie nastroju, głęboki smutek, rozpacz, poczucie beznadziei i pustki. Zanika zdolność do odczuwania przyjemności i radości, obniżeniu ulega chęć  do wykonywania aktywności, zanika sfera zainteresowań. Osoby, które chorują na depresję mają problem  w podejmowaniu decyzji, ocenie siebie i otoczenia, odczuwają obniżenie własnej wartości, są zdolne do negatywnej oceny siebie a w zaawansowanym stopniu choroby dochodzi do samouszkodzeń i myśli samobójczych. Powstawanie depresji można scharakteryzować na podstawie triady depresyjnej, którą tworzą negatywne przekonania na temat własnej osoby, negatywne przekonania na temat świata oraz niepewnej przyszłości. Powyższe przekonania powodują powstawanie automatycznych  negatywnych myśli dotyczących tych trzech sfer.

Po zauważeniu w swoim zachowaniu nieprzyjemnych myśli, utrzymujących się okresowo zalecane jest zgłoszenie się do lekarza celem wdrożenia farmakoterapii oraz włączenie psychoterapii.